Het duivenvrouwtje van Rotterdam (column voor Metro)

15 november 2012 § Een reactie plaatsen

Voor Metro heb ik de onderstaande tekst als column ingestuurd. Je kunt mijn bijdrage steunen door te stemmen op de site van Metro. Je kunt daar ook Liken via Facebook, beide zijn een belangrijk criterium om mijn kansen te verhogen. Bedankt voor de steun!

Het duivenvrouwtje van Rotterdam

Terwijl de kantoorslaven zich achter hun bureau’s afbeulen en de consumenten door de koopgoot krioelen gaat het oude vrouwtje de Albert-Heijn op de Lijnbaan binnen om een halve liter melk, een halfje casinobruin, een netje Jonagold en een pak Euroshopper-zilvervliesrijst te kopen. Niemand weet wie ze is. En toch: iedereen kent haar. Drie dagen per week komt ze hier om half vijf aangeslenterd met haar lange grijze regenjas, verwaarloosde kapsel en geruite boodschappentrolley. Als ze heeft afgerekend stopt ze de boodschappen in de trolley en slentert de Lijnbaan weer op.
« Lees de rest van dit artikel »

Advertenties

Tomas Tranströmer wint Nobelprijs voor de Literatuur

7 oktober 2011 § Een reactie plaatsen

De Nobelprijs gaat dit jaar naar Tomas Tranströmer, en terecht. Nu eens niet iemand die persé bekend staat om zijn politieke boodschap of sociale geëngageerdheid, maar gewoon om zijn prachtige beeldende en transcendente taal. En dat is Tranströmer ten voeten uit, zoals blijkt uit het denk ik bekendste gedicht van de Zweed: Schubertiana. Dit gedicht moet je eigenlijk lezen terwijl je luistert naar Schuberts pianofantasie, opus 103, d940, bijvoorbeeld in de prachtige uitvoering van de zusjes Labeque.

« Lees de rest van dit artikel »

recensie: De kreupelen zullen ons voorgaan

28 mei 2011 § Een reactie plaatsen

Het is altijd bijzonder om een belangrijke schrijver te ontdekken. Een vriend bracht de Amerikaanse schrijfster Flannery O’Connor (1925-1964) onder mijn aandacht een leende me twee boekjes van haar hand. Deze week las ik de verhalenbundel `de kreupelen zullen ons voorgaan’ (oorspronkelijke titel: everything that rises must converge’. Ik ben zwaar onder de indruk: wat een scherpe, politiek geladen en emotioneel verscheurende verhalen! Wars van enig sentiment schetst O’Connor de zwarte kant van de mens, maar dan vooral in het kleine, het alledaagse. O’Connor geldt als een christelijke schrijver, en de bijbel is in haar verhalen nooit ver weg. Toch is het nooit religie dat de boventoon voert, het is alles literatuur, ze blijft verre van goedkoop christelijk sentiment. Als ze al preekt, zo af en toe, dan is het tegen onrecht en racisme. En dat is geen zonde.

oude bekenden

6 april 2011 § Een reactie plaatsen

Afgelopen week kwam ik een oud-collega tegen in de Metro.

Ontmoetingen met oude bekenden verlopen altijd volgens een bekend patroon, zeker als het oud-collega’s zijn. Eerst is daar de korte aarzeling: laat je wel of niet merken dat je de ander hebt herkend? Heb je nog de kans om net te doen of je elkaar niet hebt gezien zonder al te veel gezichtsverlies, dan kom je er makkelijk vanaf en ga je het liefst een heel eind verderop zitten. In dit geval ging dat niet, want als je elkaar bijna pontificaal tegen het lijf loopt dan kun je er natuurlijk met geen mogelijkheid op een fatsoenlijke manier omheen.

Wat volgt is een dialoog die zo herkenbaar is dat je het zo in een verhaal zou kunnen opnemen: Hé, lang niet gezien – hoe is het – wat leuk je te zien – wat doe je tegenwoordig – goh, leuk – is wel iets heel anders hè – ja, haha, maar het bevalt wel hoor – en jij, nog steeds… – nog steeds naar je zin – en thuis, hoe is het met de kinderen – ja, dat gaat snel he – nee, ik ben al weer een hele tijd bij hem weg – niets vast nee, bevalt eigenlijk prima – jazeker – goh.

En dan het afscheidsritueel, ook erg voorspelbaar: zeker, hartstikke leuk – we zien elkaar vast nog wel eens – ja, moeten we misschien eens doen – we bellen (of mailen, of nog vrijblijvender).
Nog een laatste lach, de kaken beginnen al wat kramp te vertonen, maar gelukkig is de oud-collega al weer uitgestapt en kun je ontspannen. Vervolgens realiseer je je dat je elkaars emailadressen helemaal niet hebt. Ach wat maakt het ook uit, het komt er toch nooit van. Je kijkt even rond, hoofden worden afgewend, blikken op oneindig gezet, je haalt je boek uit je tas: waar was ik ook alweer gebleven…

het klooster in de natuur

29 maart 2011 § Een reactie plaatsen

Een fragment uit het boekje `Loutering’:

~

Tot in de verre omtrek van de abdij is de kloosterklok te horen. Normaliter zou dat geluid me nauwelijks opvallen, of ik zou denken: hé, vast een kerk in de buurt. Nu klinkt het geluid heel anders: het is de klank van mijn tijdelijk thuis. Voor mijn geestesoog zie ik de rijzige gestalte van broeder Johannes-Baptist met zijn woeste baard eenzaam in het koor staan, zijn witte gewaad golft op en neer als hij met aandacht aan het klokkentouw trekt en het weer laat vieren: de eerste oproep voor de Lauden. Zonder op mijn horloge te hoeven kijken weet ik dat het 6:45u is. Hij roept mij, en hoewel ik ruim een half uur gaans door het bos wandel ben ik in gedachten in het klooster. Het klooster is overal. Het klooster is ook hier, in het bos.

Terwijl de monniken en de overige gasten het Lauden opdragen en de eucharistie vieren klim ik omhoog, tegen een helling op. Voorbij de helling daal ik af in een ander heiligdom: een stille diepe kom midden in het bos, met op de bodem een klein vennetje. Ik hoor geritsel aan de overkant, richt mijn hoofd op en zie twee reeën. Ze hebben mij al lang gezien en proberen weg te vluchten. Een van het glijdt uit op de steile helling; voor een moment staan we oog in oog: mens en natuur, beschaving en onschuld. Met de ogen van een monnik staart het beest me aan, de tijd staat even stil, en dan is het al weer voorbij. Weg zijn ze, de stilte keert weer. Terwijl de spechten hun lofgezangen roffelen op de bomen wandel ik verder. Dit was mijn ochtenddienst.

~

Bestel of download het boekje hier.

Nieuw boekje: Loutering

23 maart 2011 § Een reactie plaatsen

Er is een nieuwe boekje uit. Van mijn retraite in het Trappistenklooster heb ik een persoonlijk verslag gemaakt, aangevuld met meditaties, gedichten en praktische tips. Ik vond het leuk om van deze voor mij zeer inspirerende ervaring iets te kunnen delen. Op deze manier is er voor iedereen die daarin geïnteresseerd is de mogelijkheid om even te ruiken aan wat het is om je terug te trekken in eenzaamheid en in een spirituele omgeving op zoek te gaan naar jezelf. Om het praktisch te maken heb ik ook wat (korte) aanbevelingen opgenomen over hoe je e.e.a. in je dagelijks leven zou kunnen toepassen.

Voor wie interesse heeft, het boekje is – bijna tegen kostprijs – te bestellen (of te downloaden) via Lulu, of bij mij persoonlijk via email, daarmee bespaar je jezelf de verzendkosten (kan wel iets langer duren).

Je kunt ook nog steeds mijn verhalen- en poëziebundel `Dagen als gras‘ bestellen.

Stilte

21 maart 2011 § 1 reactie

geen woord te zeggen,
niets te doen,
niemand willen
zijn

alle tijd te nemen,
stil te staan,
enkelvoudig
zijn

loodzwaar verlicht

 

~ P.M. Tuin, 17 mrt. 2011 ~

  • categorieën

  • archief

  • Vul je emailadres in om je te abonneren op dit weblog en ontvang automatisch een emailbericht als er nieuwe artikelen verschijnen

    Doe mee met 4 andere volgers